صفحه اصلی خبر ویژه‌های علمی و فرهنگی ضیافت افلاطون به نزد لئو اشتراوس

ضیافت افلاطون به نزد لئو اشتراوس

  • خبر
  • ویژه‌های علمی
  • 111
  • 07 تی‍ 1399
  • چاپ


این کتاب که ویراستۀ ست بنردتی و تزجمۀ ایرج آذرفزاست ، مجموعۀ درس گفتارهایی است که لئو اشتراوس در سال ۱۹۵۹ در داشگاه شیکاگو ارائه کرده است. دلبستگی اشتراوس به قدما و به ویژه افلاطون را نمی توان به حساب عتیقه دمستی فراموش کارانه و خودآزارانه، یا رمانتیسیم فراموش کننده و مست کننده گذاشت. بلکه « بحران زمانۀ ما»یا «بحران غرب» او را به قدما و به ویژه به افلاطون علاقه مند کرده است. بنابر این نمی توان اشتراوس را صرفا کلاسیک پژوهی دانست که به بازخوانی و تفسیر دیالوگ های افلاطون ، از جمله ضیافت می پردازد ، بی آن که بداند چرا افلاطون امروز بیش از همیشه اهمیت دارد.
این تنها اشتراوس نیست که به چنین اهمیتی اذعان دارد.بیش تر فیلسوفان برجستۀ سدۀ بیستم، برای طرح بحران مذکور و به دست دادن راه برون رفتی از آن موضع فلسفی خود را ، سلبا و ایجابا، در نسبت با افلاطون پی ریزی کرده اند. نیچه و در پی او هایدگر و گادامر و دریدا همگی در دیالوگ با افلاطون به بحران مذکور پرداخته اند و کوشیده اند راهی برای برون رفت از آن بیابند. 
با این همه ، در این میان اشتراوس جایگاه یکه ای دارد. از نگرگاه اشتراوس،اصلی ترین تجلی گاه بحران مذکور نه قلمرو شناخت شناسی یا هستی شناسی بلکه قلمرو فلسفۀ سیاسی است.

بررسی و نظرات

فرم ارسال نظر